Lotte Michiels 6HWb naar het wereldkampioenschap Hip Hop

Dromen komen dan toch uit…
… 25 oktober.
De kans waar elke danser van droomt.
Wereldkampioenschap Hip Hop in Obidos, Portugal.

We vertrokken in de vroege uurtjes richting Eindhoven om daar met het vliegtuig te vertrekken. Na 3 uur waren we eindelijk geland in Portugal. De dag begon met 4 uur training vermits we onze choreografie pas hadden afgemaakt de zondag voor we vertrokken. Na 2 uur begon het pijpenstelen te regenen, maar we moesten door. Doorweekt van de regen en na 4 uur training hadden we een paar uren rust. Vrijdag waren de voorrondes, elk team mocht een keer dansen – bekijk het als een soort generale repetitie.

Zaterdag brak de grote dag aan. Al om 9 uur in de ochtend werden we op de wedstrijd verwacht om de halve finale te dansen. Ik dans in 2 teams : een small team (7 dansers in een groep) en een mega crew. Na de 2 halve finales begon het wachten op de resultaten, mochten we dromen van een finaleplaats met beide teams? De concurrentie was heel sterk en het niveau lag natuurlijk hoog, we zaten tenslotte op een WK. Tot mijn grote vreugde klasseerden we ons met beide teams! Een droom kwam uit: met 2 teams een WK-finale mogen dansen. Dit betekende wel: nog 2 keer dansen en het allerbeste geven van onszelf diezelfde dag.

Uitgeput en met spierpijn maakten we ons klaar voor de finale. De stress was ondraaglijk want we waren omringd door allemaal erg sterke teams van over de hele wereld: Portugal, Zuid-Afrika, Denemarken, Brazilië, Italië, Tsjechië … Daar sta je dan als vertegenwoordiger van het kleine België. Nadat we gedanst hadden met het small team, restte er ons slechts anderhalf uur om te recupereren en ons klaar te maken voor de mega crew. Ondertussen was het al voorbij 22u. Om 22u30 hebben we de laatste finale gedanst met een dans die nog geen week klaar was. We waren zo trots op onszelf dat we dit hadden bereikt. Rond 23u was het de prijsuitreiking. Wat de uitslag ook was, mijn WK kon niet meer stuk. Bij het eerste team zijn we 6^de van 12 superknappe small teams geworden. Met de mega crew was de spanning tijdens de prijsuitreiking ongezien. De presentator begon met afroepen vanaf de tiende plaats. Geheel buiten verwachting behaalden we een 4^de plaats van de 18 wereldteams. Dit hadden we nooit kunnen/durven dromen. Ondertussen was het al voorbij middernacht. Maar ons geluk kon niet meer op.

Dit WK was een rollercoaster van emoties, spieren die heel veel pijn deden, frustraties en  tranen van geluk. Kort samengevat een ervaring die ik nooit meer ga vergeten.
Dankjewel aan dansschool JayBeeS Turnhout om me deze ervaring te laten meemaken.

Lotte Michiels